منبع کدهای وبلاگ
چادر گلی - اینجا... سکوت:فریاداست!
X
تبلیغات
رایتل

اینجا... سکوت:فریاداست!

برای سبز بودن بهار لازم نیست. تو خود جوانه باش و بروی.

چادر گلی به سر کشیدی ، عروس شدی          

 

مردی شبیه من تو دیدی ، عروس شدی

 

هرگز نظر نداشت دلت مال من شوی                 

 

از ترس من چه زود دویدی ، عروس شدی

 

ترسیده بود دلت که توی قفس نپرد؟                 

 

از چنگ من تو زود پریدی ، عروس شدی

 

بر روی شاخسار گل خنده ات ، لبخند               

 

این خنده از کجا تو چیدی ، عروس شدی

 

یعنی پلنگ قلب من پنجه اش نرسید؟              

  

آهو ز من تو زود رمیدی ، عروس شدی؟

 

ای سیب سرخ باغ بگو دور از این تنها                

 

در دامن چه کس تکیدی ، عروس شدی

 

باران گرفته است کنون سخت و می بینم           

  

چتری غریبه سر کشیدی ، عروس شدی

 

*** 

سر فصل همه مجله ها خواهم شد        

یک تیتر بزرگ و پر صدا خواهم شد

 

وقتی همه ی مجله ها جار زدند           

در دست همه که بر ملا خواهم شد

 

شاید تو بدانی که به چشمهایت من      

گفتم به خدا که مبتلا خواهم شد

 

***

جاری شدی در من چه طغیانگر تو ای رود           

 

در خویش حل کردی ز من هر آنچه که بود

 

هی تاختی در سینه ام بی رحم از عمد               

 

تا کردی در من زندگی را پاک مسدود

 

وقتی بنا شد عاشقت باشم به یکبار                   

 

خطی کشیدی بر دلم ، که باش مردود

 

وقتی که می رفتم دلم پر بود از خون                  

 

با خنده رو کردی به من " اینقدر کم بود؟"

 

***

بر گونه ام لغزیده ای بسیار ای اشک                  

تا کی کنی این قصه را تکرار ای اشک

 

فرهاد بودم ، عشق شیرین با دلم کرد                 

 

کاری که عاشق تر شدم هر بار ای اشک

 

باران که زد در پشت شیشه قطره ای آب            

 

می کرد در چشمان من اصرار ای اشک

 

می خواست وقت رفتنش دائم ببارد                   

 

بر گونه هایم آسمان ، تبدار ای اشک

 

او دور می شد، آسمان در بغض می مرد              

 

می شد تمام هستی ام بر دار  ای اشک

 

آهسته تر با من بگو از عشق امروز                     

 

جان خودت دست از دلم بردار ای اشک

 

***

وقتی به هم رسیدیم در تو غروبِ غم بود            

 

چیزی شبیه یک عشق افسوس در تو کم بود

 

آن روز آسمان هم با شعر گریه می کرد              

 

حال و هوای بندر آن روز غرقِ نم بود

 

با یک سلام بردیم دلهای خسته مان را               

 

در آسمان دو تا ابر شکل دو دل به هم بود

 

گویی زمان ترک داشت آن روزها نمی رفت          

 

انگار توی قلبم آواز دَم دَ دَم بود

 

امروز از همان عشق چیزی جز این غزل نیست      

 

از تو گله ندارم ، تقدیر و قسمتم بود

 

***

نوشته شده در 8 اسفند 1389ساعت 11:09 توسط محسن نظرات 2 |
چت روم

انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس